" گلبرگ خاطرات "

ترجمه : احسان یزدانی

واقعاً درماندهاید؛ فکر میکنید والدین بینظیری هستید. داد میزنید؛ سعی میکنید دلیل بیاورید: «نه؛ ما خواهرت را نمیزنیم. او تنها خواهری است که داری و اگر او را بزنی و زخمی کنی، مدت زیادی زنده نخواهد ماند.» چنین رفتاری با فرزندان همیشه خوب است. دلیل آوردن شیوۀ تفکر و نحوۀ حل مسئلهشان را تغییر میدهد و بهرۀ هوشی آنان را میافزاید اما رفتارشان را تغییر نمیدهد. خودتان هم میدانید چون همیشه این عبارت بینظیر را به کار میبرید: «هزار بار به تو گفته بودم». نتایج آخرین پژوهشها نشان میدهد که تنبیه، دستور یا توصیه رفتار انسان را چندان تغییر نمیدهد.
آتلانتیک —یکی از روان شناسان کودک استدلال میکند که برای ازبینبردن رفتارهای مشکلدار در بچهها تنبیه درواقع وقت تلفکردن است. این روش را بهجای تنبیه امتحان کنید.
فرض کنید که یک کودک مشکلدار دارید. اگر نوپاست، ممکن است خواهر یا برادر خود را بزند یا زمانی که صبح اول وقت برای رسیدن به جلسۀ کاری عجله دارید، کفشهایش را نمیپوشد. اگر نوجوان است، احتمالاً در جروبحثهای فراوانی که با هم دارید، با حرفهای زشت و رکیک شما را گلولهباران میکند. خب، پاسخ این است که تنبیهشان کنید؛ درست است؟
آلن کزدین، رئیس مرکز تربیت فرزندان در دانشگاه ییل، نظر متفاوتی دارد با اودربارۀ این روش غیرمعمولش صحبت کردهام. در زیر متن ویراستۀ گفتوگوی من (کازان) با او را میخوانید.
( برای مشاهده کامل ، روی ادامه مطلب کلیک کنید )
احمد مبارکی








به انتخاب : احمد مبارکی

اولیای محترم :
انتطارات خود از کودکان را با تواناییهای آنها هماهنگ سازیم .
اصل تفاوتهای فردی را بپذیریم و انتظار نداشته باشیم که همه ی کودکان به یک میزان در امور درسی پیشرفت کنند .
سعی نماییم به جای دخالت مستقیم در امر تحصیلی کودکان ، فعالیتهای مکمل آموزشی کودکان خود را با تماسهای مستمر و ارتباطی سازنده با آموزگار کودکان هماهنگ سازیم .
اگر می دانستیم که تشنه کردن ذهن یادگیرنده از سیراب کردن ذهن وی ، به رشد و خلاقیت او کمک بیشتری می کند ، از پاسخ مداری و نمره گرایی در آموزش خودداری می کردیم .
با محبتها و نوازشهای افراطی نسبت به کودکان ، خودباوری و خوداتکایی آنان را به مخاطره نیندازیم .
بیاییم همه با هم تفکر و پرورش فراشناختی را بیش از پیش ارج نهیم . چرا که پرورش فراشناخت به کودکان می آموزد که قدرت را در ضعف ، ثروت را در فقر ، بی نیازی را در مناعت طبع ، آرامش را در اضطراب ، و فضیلت و سیری را در گرسنگی بیابند . اگر به آنها یاد بدهیم که چگونه یاد بگیرند ، خواهند توانست نعمت را از درون نقمت ، عسر را از درون یسر ، حیات را از درون مرگ ، نور را از درون ظلمت ، بی نیازی را از درون قناعت ، برخورداری را از درون محرومیت ، وصل را از درون هجر ، یقین را از درون شک ، رفعت را از درون فروتنی وبالاخره جهان بیرون را از جهان درون استخراج کنند و این ، همان حکمتی است که در تربیت صحیح فراگیران ما ، بر زمین مانده است .
احمد مبارکی

همگان بر این موضوع واقفیم که آمـوزش عـلـوم در سال اوّل دبستان ، عمدتاً برپرورش مهارت مشاهده تاكيد دارد .دانش آموزان از راه مشاهده ، در باره ي دنياي اطرافشان چيزهاي زيادي ياد مي گيرند . اجسام و پديده هاي طبيعي عمدتاً از راه حـواس پنجگانه مـشـاهـده مي شود . اطلاعاتي كه دانش آموز از اين راه بـه دسـت مي آورد ، باعـث تـحـريـك حـس كنجكاوي ، پرسشگري ، تفسير وقايع محيط اطراف و تحقيق بيشتر مـي شـود . توانايـي مشاهده كردن كه آموزش علوم در سال اوّل بر پرورش آن تاكيد دارد ، باعث پـرورش تـوانـايي تعميم ، برقراري ارتباط ، پيش بيني كردن و … مي شود . در سـال ا وّل دبـستـان دانـش آمـوز در درس عـلـوم تجربي مفاهيم اندك و بسيار محدودي فـرا مي گيرد ، امـّا بـرپـرورش مهارتها كه مهمترين آنها كـاربـرد مهارت مشاهده و برقراري ارتباط و تا حدي پيش بيني كردن ، نتيجه گيري كردن و كاربرد ابزار اسـت ، تاكيد بيشتري مي شود .
بنابراین جا دارد که به تقویت بیش از پیش مهارت مشاهده در کودکان کلاس اوّلی با دیدی عمیق و کاربردی بنگریم .
احمد مبارکی

1 – چون نوشتن خط فارسی از سمت راست شروع می شود ، لذا باید نخست شناخت سمت راست و چپ را به کودک آموزش داد .
2 – برای گرفتن مداد ، مسئله ی راست دستی و چپ دستی کودک مطرح است . بنابر این باید با آزمایش های ساده ای از قبیل بریدن کاغذ با قیچی ، گرفتن قاشق ، زدن توپ با پا ، نخ کردن سوزن و ...، راست دستی و یا چپ دستی کودک را مشخص کرد .
3 – وادار کردن کودکان چپ دست برای نوشتن با دست راست ، باعث بوجود آوردن عوارض منفی در آنان خواهد شد .
4 – رعایت عوامل فیزیکی مربوط به آمادگی دست کودک برای نوشتن ، از جمله : نشستن کودک در جای راحت و تماس دو پای او با زمین ، تابش نور کافی به روی دفتر و دست راست کودک از سمت چپ ، فاصله داشتن حدود دو سانتیمتر انگشت اشاره ی دست راست کودک از نوک مداد و نزدیکتر شدن به سر قلم تا انگشت شست راست او ، باید رعایت گردد .
5 - کودک باید مداد را طوری در میان انگشتان خود بگیرد که روی آنها فشار نیاورد و برای این کار باید مداد بین انگشتان شست ، اشاره و وسطی قرار گیرد و او باید قادر باشد این سه انگشت را به صورت کشیده و راحت دور مداد قرار دهد .
6 – کودک هنگام نوشتن باید طوری بنشیند که ستون فقراتش انحنا نداشته باشد و فاصله ی چشم او تا صفحه ی کاغذ ، در حدود 20 الی 25 سانتیمتر باشد .
