" حضور گرم استاد"

احمد مبارکی

 

در ایام بزرگداشت مقام شامخ معلم ، میزبان استاد والامقام و گرانقدری بودم . بزرگواری که همان صداقت و تواضع همیشگی اش در شخصیت والای او مشهود بود . مثل همیشه هم خوب سخن می گفت و هم سخن خوب می گفت و این چنین بود که سخنانش به دل می نشست ، چرا که دریایی از تجربه در پس این سخنان نهان بود . آری سخن از استاد سیاوش مهردار است . استاد بزرگواری که معلمی را با نغمه ی زیبا و دل انگیز عشق سرود ، که طنین دلنواز آن برای همیشه در یادها و اذهان جاودانه است . البته با این اوصاف ، استادنیازی به تعریف و تمجید ندارد ، چرا که شخصیت والای او معرف تمام ناگفتنی هاست.

و اما بر ماست که به یاد داشته باشیم که استاد مهردارها سرمایه ای عظیم برای تعلیم و تربیت این مرز و بوم به شمار می روند ، پس بیاییم این بزرگواران عرصه ی تعلیم و تربیت را بیش از این قدر بنهیم و آنان را به بوته ی فراموشی نسپاریم ، و به مدد این تجلیل ، بنیان علم و دانش را تقویت و تحکیم بخشیم . بی شک جامعه ای که قدر اساتید پیشکسوت خود را پاس می دارد ، آهنگ رشد و تعالی آن شتاب بیشتر می یابد .