" یار همیشه مهربان ، خوش آمدی "
( این مقاله در روزنامه ی اطلاعات مورخه ی یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷ ٬ صفحه ۱۱ چاپ گردیده است)
مقدمه
مراسم به يادماندني و خاطرهانگيزي بود، آموزگاري كه خود سابقه 28 سال تدريس در پايه اوّل ابتدايي را دارد، ازآموزگار پايه اوّل ابتدايي خودش كه 41 سال پيش دانشآموز آن بزرگوار بود دعوت كرده بود تا در مراسم بزرگداشت هفته مقام شامخ معلم از او تجليل دوبارهاي بعمل بياورد، حرفهاي دل خود را درباره آن يار هميشه مهربان بر زبان جاري سازد و خاطرات آن دوران طلايي را حياتي دوباره ببخشد.
اي كاش بوديد و ميديديد كه اشك چگونه در چشمان حضار حلقه زده بود و آرام بر گونههايشان ميچكيد و چه زيبا و دلانگيز بود اشك شوق استاد، كه پس از ساليان سال مورد ابراز لطف و محبت يكي از دانشآموزان باوفاي خود قرار گرفته بود.
به راستي چه شوقانگيز بود طنين دلنواز و خسته ولي آكنده از مهر و اندرز و صداقت استاد بزرگوار در پايان اين مراسم كه در سخنان كوتاهي، راز و رمز ماندگاري معلمان را در قلوب دانشآموزان، عشق صادقانه و خالصانه در كسوت هنر شريف معلمي دانست و اظهار داشت: يك معلم بايد به هنر خويش عشق بورزد، بچهها را دوست بدارد و از بودن در كنار آنها احساس آرامش، لذّت، افتخار و سربلندي نمايد تا در كنج دل دانشآموزان خود تا ابد ماندگار و جاودانه شود.
بياييم پيشكسوتان هميشه جاويد را بيش از اين قدر بشناسيم و با ارج نهادن به آنها علم را تقويت كنيم و به مدد اين تجليل، معلمي را پرآوازهتر و معلمان را راغبتر و علاقهمندتر سازيم. بيشك جامعهاي كه حرمت معلم و خصوصاً معلمان پيشكسوت خود را پاس ميدارد، آهنگ رشد و تعالي آن شتاب بيشتري مييابد.
( برای مشاهده ی کامل مقاله٬ روی ادامه ی مطلب کلیک کنید )
اینجانب احمد مبارکی ، آمـوزگار پـایه اوّل مـدارس سلماس ، با تجـربـه ی سـرگـروهی آمــوزشی استان آذربایجان غربی ، و 40سال سابقه ی تدریس در پایه ی اوّل ابتدایی و زندگی خاطره انگیز در کنار نوگلان زیبای تعلیم و تربیت ، مدیریت این سایت عـلمـی آموزشی را برعهده داشته و در پی آنم که با اطلاع رسانی و ارائه ی مقالات ، تجربیات و مسائل خاص پایه ی حـساس و سرنوشت ساز اوّل ابتدایی طرحی نو در اندازم و در راه اعـتلای بیش از پیش اهـداف آمـوزشی ایـن پـایه و همچنین دوره ی ابتدایی ، گامهای مثمر ثمر و شایان توجهی بردارم .